Weblog Kees en Ilonka Barendse

De nieuwe hangaar

2010-12-28T21:32:00.010+03:00

MAF in Uganda heeft een eigen vliegveld bij Kajjansi ten Zuiden van Kampala. Sinds het midden van de jaren 90 is MAF begonnen met het bouwen van eerst een overkapping waaronder het onderhoud van de vliegtuigen kon plaatsvinden. Langzamerhand zijn daar meer muren en zeecontainers aangebouwd zodat het geheel er nu ongeveer uitziet als een "echte" hangaar.

Helaas voldoet deze oude hangaar niet aan de eisen die er tegenwoordig aan een goede vliegtuig hangaar gesteld worden. Ongeveer vier jaar geleden werden de eerste plannen gemaakt om een nieuwe hangaar te bouwen. Het begon met wat schetsen en plaatjes die ik in Google Sketchup maakte.

We namen een architecten buro in dienst die de plannen en tekeningen verder uitwerkte. Helaas bleek er elke keer weer dat het budget omhoog moest omdat er door allerlei redenen zaken over het hoofd waren gezien. Toen uiteindelijk het budget was vastgesteld konden er fondsen worden geworven, en gelukkig kwam er al heel gauw een groot aantal bedragen binnen. Uiteindelijk werd er een hangaar besteld in Amerika en in Augustus 2009 kwam deze aan in vier grote zeecontainers.

Begin 2010 werd er begonnen met het bouwklaar maken van de site, en helaas viel dat letterlijk in het water. De eerste maanden van 2010 waren in deze omgeving extreem nat, en dus kon de bouw een aantal maanden niet doorgaan. Toen de regens weer ophielden werd er verder gewerkt aan de funderingen, en toen die klaar waren ging een speciaal bedrijf aan het werk om de metalen hangaar op te zetten.

Helaas hebben we tot nu toe nogal ernstige problemen met dit bedrijf gehad, voornamelijk omdat ze het werk niet uitvoeren volgens de instructies die we van de fabrikant hebben gekregen. Het grootste probleem hebben we met het dak, dat compleet verkeerd geinstalleerd is, en nu op verschillende plaatsen ernstig lekt. Martijn Verboom en een aantal andere medewerkers zijn al een paar dagen bezig geweest om alle dakplaten er weer af te halen en ze vervolgens er goed op te leggen.

Begin januari hopen we te beginnen met de bouw van de kantoren in de hangaar. En als alles goed gaat kunnen we er mid 2011 eindelijk in!

Varen op het meer

2010-12-27T18:00:00.003+03:00

Een van de leuke dingen van het leven in Kampala is dat we dichtbij het Victoria meer wonen. Kampala ligt aan het meer in de Noordwest hoek. Een van de voordelen is dat het hier erg vaak regent, hoewel de enorme hoeveelheid bliksem soms niet zo leuk is. Als we hier in de buurt rondrijden is het meer vaak in de verte of heel dichtbij te zien.

Ik heb gelezen dat het meer vroeger kraakhelder was, en dat er enorme aantallen vissen in rondzwommen. Helaas is het nu ernstig vervuild, en is de meeste vis er uit gevist. In de jaren vijftig besloot men er ook de Nijlbaars in uit te zetten, in de hoop dat er een grote visindustrue opgezet zou kunnen worden. Dat werkte ook voor een poosje, maar helaas is die baars er nu ook allemaal uitgevist, en deze soort heeft in de tussentijd ook bijna alle oorspronkelijke vaak endemische soorten uitgeroeid.

MAF vloog in de jaren 90 een watervliegtuig in het meer. Om dit project te kunnen ondersteunen had MAF ook een Zodiac speedboot. Het vliegtuig is er al een aantal jaren niet meer, maar de boot is er nog. Hij is al een aantal jaren niet gebruikt, en staat al een poos verwaarloosd op Kajjansi vliegveld.

We hebben er afgelopen week aan gewerkt en nu doet ie het weer, en Tom en ik hebben er afgelopen week mee gevaren. Erg leuk, 50 kilometer per uur! Helaas gebruikt ie ook erg veel benzine, 1 op 2 ongeveer. Maar dat mag de pret niet drukken, en we hebben er een morgen veel plezier mee beleefd.

Van Kajjansi is het alleen een uur rijden over een zandweg naar het meer, het is maar drie kilometer maar we kunnen niet hard rijden met de boot op de trailer. Dus al met al ben je zo 2 uur bezig voor de boot in het water ligt, en dat is toch wel erg lang. We gaan de boot nu misschien stallen bij de zeilclub in Kazi wat dichter bij Kampala is. Het probleem is daar dat alles achter slot en grendel moet omdat anders de lokale vissers er mee aan de haal gaan.

Bloggen, waarom is dat nu zo moeilijk?

2010-12-19T20:38:00.004+03:00

Wat is dat nu met dat bloggen? Op een goede dag besluit je vol enthousiasme om een blog te beginnen! Want is dat niet makkelijk? Even een berichtje op je blog, en alle familie, vrienden, kennissen en wat al niet meer zij kan meegenieten van wat je allemaal beleefd hebt. Of meegenieten van allerlei gedachten spinsels die je graag wilt delen met de rest van de wereld. Dus, daar ga je dan. Het is allemaal makkelijk, even een blog openen bij Google, beetje tekst, wat plaatjes en de eerste blog is klaar!
Fantastisch, en binnen de kortste keren krijg je allemaal leuke emails van mensen die het zo leuk vinden dat je een blog hebt, ook van mensen die je al jaren niet meer gesproken hebt. 't Is ongelofelijk, dus de volgende dag weer een blogje erbij, en dat gaat dan een week of drie zo door.
Maar dan al gauw valt er af en toe een gaatje, dan een week, dan een maand en voor je het weet heb je een jaar lang er niks meer opgezet.
Dat hoeft natuurlijk niet voor iedereen zo te zijn. Er zijn mensen die wel de discipline hebben om elke dag wat te schrijven, en sommige mensen verdienen er zelfs geld mee! Helaas zijn wij niet zo precies, en vallen we helemaal in de categorie van ontaarde bloggers.
Dus, we gaan het nu maar weer proberen, en we plakken er maar wat plaatjes bij zodat jullie allemaal weer weten hoe we er uit zien.

Oh, en we zijn deze week eindelijk weer eens op een korte vakantie gegaan. Eindelijk even weg uit Kampala! Er staat een filmpje op http://www.youtube.com/watch?v=Uodv1NbEMQE

Onze reis naar Kenya

2010-01-14T19:45:00.005+03:00

Na twee jaar in Kampala zijn we eind december eindelijk weer eens naar de kust op vakantie geweest. In Tanzania was dat redelijk dichtbij, een uur of 5 en 400 kilometer rijden. Vanuit Kampala is het echter een vreselijk eind. Ongeveer 1200 kilometer, en we deden er drie dagen over, vooral omdat we soms maar stapsvoets konden rijden! We moesten dwars door Kenia heenrijden van west naar oost, en daarna weer helemaal terug. De eindbestemming was Mombasa aan de kust van de Indische Oceaan, waar we heerlijk 6 dagen in een klein huisje waren, met onze eigen Keniaanse kok die allerlei heerlijke visgerechten klaarmaakte. We kwamen daar weer helemaal tot rust! Het was heerlijk om elke morgen te kunnen zwemmen in de prachtige zee, en tijdens de hete middag spelletjes te doen en boeken helemaal uit te lezen.

Op de terugweg naar Uganda stopten we voor een paar dagen in Nairobi. Tom, Inge en Lise waren uitgekozen om samen met een aantal andere kinderen Uganda te vertegenwoordigen in een zwemwedstrijd. Tijdens deze wedstrijd kwamen bijna alle landen ten Zuiden van de Sahara bijeen, en er waren 320 zwemmers aanwezig! Het waren drie leuke dagen. Lise slaagde erin een bronzen medaille te winnen, terwijl Tom nog een aantal keren eerste werd in zijn race. We kwamen er alleen ook achter dat jongens uit Zimbabwe en Zuid Afrika wel twee keer zo breed waren als Tom, en Tom is al een flinke kerel!

De terugreis vanuit Nairobi naar Kampala verliep voorspoedig, we hebben nog 1 nacht doorgebracht in de guesthouse van het ziekenhuis in Kijabe waar Lise geboren is. De volgende dag reden we in 11 uur weer naar huis, door de Rift Valley en de hooglanden van Kenya.
Nu is alles weer terug naar normaal; werk, school en andere activiteiten dienen zich als vanouds weer aan. Tijdens mijn eerste dag op het werk gingen 4 van de 5 vliegtuigen kapot, dus er was weer genoeg te doen!

Het regent weer!

2009-03-01T20:29:00.004+03:00

Na een aantal weken droge tijd lijkt het erop dat de regens weer begonnen zijn. Eerder deze week was er een enorme bui 's nachts, die nogal wat schade aan bomen en stroomleidingen aanrichtte. Vanmiddag plensde het weer, en omdat er veel bladeren en takken onze tuin in waren gestroomd waren de afvoerpijpen van onze tuin verstopt.

Dus stond alles blank, wat Lise erg interessant vond.

Lise

2008-12-10T21:22:00.001+03:00

Lise vermaakt zich tot nu toe prima. Ze doet het erg goed op school, en ze wint alles wat los en vast zit in de zwemwedstrijden. Ook deed ze mee met iets wat mij (Kees) niet helemaal duidelijk is. Het was erg kleurrijk en ook erg leuk geloof ik. (Ilonka weet meer).

Cessna 210 gered van een eiland

2008-12-10T21:12:00.004+03:00

Helaas hadden we onlangs weer een zogenaamde propellerstrike waar de propeller de grond of een ander object raakt. Onze Cessna 210 vloog naar een eiland in het meer dichtbij Kampala. Helaas was de landingsbaan niet zo goed onderhouden, en waren er onder de grond veel grote gaten die door termieten gegraven waren. Het neuswiel viel erin en de propeller sloeg in de grond. Ik ben met Mark, een van onze monteurs, erheen gevlogen om er een andere propeller op te zetten en de motor helemaal te controleren. Hierna vloog een piloot het vliegtuig terug naar Kajjansi.

Tom en Inge's verjaardag

2008-12-10T20:53:00.006+03:00

Eind November hebben we de verjaardag van Tom en Inge op Kajjansi vliegveld gevierd. We hadden wat mensen uitgenodigd, en met een barbeque, wat spelletjes en een mooi plekje was het al gauw bere-gezellig. Iedereen vermaakte zich prima met wat softball, taart eten, worst eten, tennis en wat al niet meer zij!

Vakantie in Jinja

2008-10-22T19:46:00.006+03:00

Na tien maanden in Uganda te hebben gewoond hebben we deze week voor het eerst Uganda buiten Kampala verkend. We hebben twee dagen in Jinja doorgebracht, aan de oorsprong van de Nijl die daar uit het Victoria meer stroomt. Heerlijk gezwommen, met een boot de Nijl opgevaren, en naar de watervallen verder stroomafwaarts gekeken. Al met al even lekker weg uit Kampala met alle drukte en verkeer.

Trip naar de bush

2008-10-14T20:49:00.003+03:00

Sinds onze aankomst hier in Uganda hebben we eigenlijk nog geen kans gezien om veel van het land te zien. Waar we in Tanzania toch eigenlijk wel alle hoeken van het land bezocht hebben, zijn we daar hier nog niet aan toegekomen.

Ook heb ik naast wat testvluchten eigenlijk niet meegevlogen met de vliegtuigen van MAF Uganda tijdens vluchten naar het noorden van het land. Maar zaterdag was het dan zover. Er was een vliegtuig met een electrisch probleem gestrand in Pakuba, in het Noorden van Uganda. Pakuba is in Murchison Falls National Park, vlak bij Lake Albert, en dicht bij de grens met Congo.

Ik vloog erheen met BIL, onze Cessna Caravan, en had al het gereedschap en de onderdelen bij me die ik dacht nodig te hebben. Dat is altijd een beetje spannend, want als je ook maar iets vergeet mee te nemen sta je alsnog met een kapot vliegtuig in de bush.

In dit geval had ik alles bij me, en nadat ik de dynamo en accu had vervangen liep alles weer als een zonnetje. Op de terugweg zijn we nog even over de watervallen in de Nijl gevlogen, en dat was erg mooi om te zien.

Al met al een leuke trip, met een erg dankbare piloot die na een dag vertraging weer naar huis kon.

En dan is ZBZ weer in Dodoma!

2008-08-25T19:41:00.003+03:00

En als aanvulling op de vorige blog: ZBZ is nu ook aangekomen in Dodoma! 't Is een beetje een raar gevoel voor mij, omdat ik zoveel werk in deze kist heb gestopt na het ongeluk. En nu ben ik er niet bij als ie weer terugkomt! Maar we zijn erg blij voor MAF in Tanzania dat ze nu eindelijk weer 2 Caravans hebben, en naar verluidt is ZBZ nu weer in prima staat teruggekeerd!

Eindelijk klaar!

2008-08-12T21:45:00.003+03:00

Eindelijk dan, na meer dan 2 jaar, vliegt ZBZ weer! In April 2006 raakte het vliegtuig bij de landing ernstig beschadigd, en na veel heen en weer gepraat met de verzekering werd het in april 2007 ingepakt en naar Amerika gestuurd voor reparatie. En nu dus, in augustus 2008 vloog ZBZ weer tijdens een testvlucht in Amerika.

Deze week wordt het vliegtuig teruggevlogen naar Tanzania waar het erg hard nodig is na meer dan twee jaar met een vliegtuig minder.

Een helpende hand op zondag

2008-06-04T20:33:00.003+03:00

Twee weken geleden werd onze program manager gebeld tijdens de kerkdienst met een verzoek om een urgente vlucht voor iemand te doen. Er was iemand ziek geworden met malaria in het Westen van Uganda, en deze persoon moest zo snel mogelijk naar Kampala gevlogen worden. Een piloot werd op weg gestuurd, en Ilonka was bereid om tijdens deze vlucht te "flightfollowen". Dus tijdens onze lunch zaten we met z'n allen te luisteren naar de gesprekken via de radio, en na een uur of wat was het vliegtuig weer veilig terug in Kajjansi. De patient ging vervolgens verder met een internationale vlucht naar Engeland. Ik was tijdens de vlucht "standby engineer" voor het geval er mechanische problemen op zouden treden.

Een aantal dagen later kregen we de brief hieronder toegestuurd. Helaas in het Engels, maar de meesten van jullie zullen dit wel kunnen lezen.

"
I am writing to express our heartfelt thanks for your prompt help last Sunday. As you will recall I rang you in the morning with an SOS call regarding my father-in-law, Rev Ray Holdcroft who had been taken ill in Kisoro & needed to be transported to Entebbe ASAP. We run a charity called The Rhema Mission which is based in Stoke on Trent in the UK. We have a Mission Station in the hills outside Kisoro in the village of Chananke where we are working with a local pastor, Rev Ndizeye Jackson and his fellowship to build a Church / Community Centre along with a Primary School & Clinic. We were in Uganda for a two week period to drive the work forward and assist Pastor Jackson within the work of The Rhema Mission in Uganda. Ray had been taken ill a few days previously and as his condition had worsened, he was admitted to Mutolere Hospital, near Kisoro for treatment, but they were unable to accurately diagnose his illness. We were at desperation point, needing to get Ray back to Entebbe to catch the BA flight to Heathrow the next day (Monday) for medical attention in the UK. A contact in Uganda managed to find the telephone number for MAF. When I rang I was given your number, so I called you not knowing or even expecting if you would be able to help us. When you said that you could assist us by sending a plane to the airstrip at Kisoro to air-lift us back to Entebbe I was amazed at the flexibility & willingness to help exhibited by yourself and the team at MAF in Uganda.

When we saw that plane coming in to land on Kisoro airstrip, I cannot explain the sense of relief and hope that came over me on behalf of Ray & myself. The pilot, Simon Wunderli was absolutely fantastic. He was professional, courteous and helpful beyond the call of duty. The assistance he provided Ray before, during and after the flight was outstanding, and when he prayed with us before the flight he helped to calm any fears and anxieties we may have had. He was quite simply an answer

I am pleased to report that I am writing this e-mail from my home in the UK. We flew back into the UK yesterday via a British Airways flight from Entebbe to Heathrow where Ray's wife Barbara and my wife Alison along with Graham, a good friend from church were waiting to transport Ray back home ASAP. He is at home now recovering & seeking further medical assistance for what may be malaria.

Please pass on our most sincere thanks to all the team at MAF in Uganda for all your help & support during this difficult time, especially yourself and Simon, for making the impossible possible & helping us in our time of need. So from Ray, myself and our family please accept our most sincere thanks. We thank God for you all & pray that He will bless you all richly both in your personal lives and within your wonderful ministry."

Drukke tijden in de hangaar

2008-05-25T20:45:00.003+03:00

Soms lijkt het wel heel erg still en rustig in de hangaar, vergeleken met Dodoma waar er altijd wel iets aan de gang was. Hier komt het regelmatig voor dat we met z'n 3-en of 4-en in de hangaar aan het werk zijn, en dan is het wel erg rustig voor mijn smaak! Dus het was er prettig om de afgelopen drie weken een heleboel mensen over de vloer te hebben. Zowel MAF Uganda als MAF USA hadden grote klussen aan hun vliegtuigen, onder andere werden er nieuwe radio's ingebouwd. Hiervoor hadden we monteurs uit Tanzania, Kenya and Amerika overgevlogen, en dus was het een gezellge drukte in de hangaar.

Oh en ons eten halen we uit het Hilton, een rieten bouwsel waar op zeer Afrikaanse wijze ons eten wordt bereid...

Vliegtuig verven

2008-05-07T21:01:00.004+03:00

Begin Februari 2008 vertrok 5X-BIL, een van de twee Cessna Caravans van MAF in Uganda, naar Zuid Afrika voor een verfbeurt en ander broodnodig onderhoud. De oude verflaag was niet goed aangebracht, en er was niet zoveel meer van over. De tijdsdruk om deze klus te klaren was hoog, en voor mij, Kees, betekende dit veel extra werk in de toch al nieuwe omgeving van MAF in Uganda. Het vliegtuig vertrok om via Dodoma in Tanzania en een tussenstop in Malawi naar Johannesburg te vliegen. In Dodoma werd de 'cargopod' en een gedeelte van het interieur verwijderd. Deze werden door MAF in Dodoma gerepareerd en geverfd. Twee reisdagen later was het vliegtuig in Lanseria waar MAF een basis en hangaar heeft.

MAF Zuid Afrika

Een Kenyaanse monteur, Owen, was meegereisd met het vliegtuig om het hele project te begeleiden. Het plan was om 6 weken later weer naar Uganda terug te vliegen. Helaas, dit bleek veel de optimistisch te zijn! Eerst bleek het vliegtuig in veel slechtere staat te verkeren dan we dachten. Er was veel corrosie dat behandeld moest worden, en veel inspectie panelen moesten vervangen worden. Ook bleken alle klinknagels in de staart beschadigd te zijn geweest tijdens de vorige verfbeurt, en al deze nagels moesten vervangen worden. De propeller moest gereviseerd worden, en een bedrijf in Johannesburg zou dit werk doen. Ze vertelden me dat ze een Kenyaanse bevoegdheid hadden, die ook door de Ugandese luchtvaartautoriteiten (UCAA)erkend zou worden. Echter, halverwege de revisie bleek er geen Kenyaanse papieren te zijn, en hier was de UCAA helemaal niet blij mee. Daarna bleken de propeller bladen geheel versleten te zijn, en moest ik nieuwe bestellen in Amerika. En als diepte punt werd me verteld dat de baas van het bedrijf opgestapt was.....

Lanseria

Al met al duurde de hele klus 10 weken, en in April vloog ik met een piloot naar Zuid Afrika om het vliegtuig te inspecteren en af te tekenen. Een leuke reis, vooral omdat het vliegtuig erg goed geverfd was, en ik nog nooit in Zuid Afrika geweest was. En de terugreis, over half Afrika in een een motorig vliegtuig, was ook een enerverende ervaring! De vlucht naar Dodoma over Tanzania was een beetje emotioneel... Ik zag allerlei plekken waar we erg goede herinneringen aan hebben, en de aankomst in Dodoma was, wel, vreemd.

BIL in een volle hangaar in Dodoma

Goed om weer terug te zijn na 4 maanden, maar ook vreemd, omdat er eigenlijk niks meer van ons was. Het team in Dodoma was enorm behulpzaam, en na 4 dagen vertrok het vliegtuig weer kompleet naar Uganda. Leuk daarvan was de vlucht over Lake Victoria op 16.000 voet, de evenaar over vliegen, en de aankomst op Entebbe.

De morgen na aankomst in Kajjansi vertrok het vliegtuig alweer op de eerste operationele vlucht. Glimmend en glanzend wel te verstaan!

Lake Victoria

Evenaar!

Aankomst op Entebbe

Klaar voor de volgende vlucht op Kajjansi

Zwemwedstrijd!

2008-03-09T19:44:00.005+03:00

Zaterdag was het dan weer zover! Een zwemwedstrijd tussen een aantal basisscholen hier in de buurt, en Tom, Inge en Lise deden ook mee. Ze oefenen al weken elke dag op school, en het gaat best wel goed, eigenlijk. Lise zwemt zo goed dat ze meezwemt in haar eigen leeftijds groep (8 jaar) maar ook met de 10 jarigen. En dan wint ze ook nog!

't Was erg gezellig rond het zwembad, en er liepen ook nog televisiemensen rond. Tom werd prompt geinterviewd, en dat kwam 's avonds op het nationale nieuws! Dus stiekem plannen we al een trip naar de olympische spelen in 2012....

Ondanks het feit dat de Barendse clan nog aardig wat races won ging de eerste prijs naar een andere school, die, volgens de laatste geruchten, 6 dagen per week 2 keer per dag hard oefenen..... Schrale troost voor ons ouders..

Voor wat meer foto's kun je kijken op ZWEMWEDSTRIJD

Zonnestroom!

2008-02-09T10:29:00.000+03:00

En vandaag is het weer zover! Er is weer geen stroom. Om de een of andere reden is het voor het electriciteits bedrijf hier in Uganda niet mogelijk om genoeg stroom voor iedereen te maken. Het grootste deel van de stroom wordt opgewekt door een grote dam in de Nijl, maar door de groei van de bevolking en het bedrijfsleven hier is er helaas niet genoeg voor iedereen.

Voor ons betekent dit dat er soms hele dagen geen stroom is, soms 's nachts, maar meestal overdag. We hebben het gevoel dat dit onderhuids voor veel mensen een heleboel stress veroorzaakt. De diepvries and koelkast ontdooien, email en internet werken niet, 's avonds is het huis donker, en het zorgt voor een toename van inbraken en dergelijke.

Veel mensen proberen dit probleem op te lossen door generatoren te gebruiken, maar die maken veel lawaai (ik kan er op dit moment een aantal horen brommen in de buurt), en de brandstof is vreselijk duur. Omdat we voor ons vertrek uit Tanzania al wisten van deze problemen waren we al voor die tijd van plan om een systeem met zonnepanelen te installeren.

Helaas zijn die systemen nogal duur in de aanschaf, maar door een enorm succesvolle sponsor actie van onze supporters in Nederland werd het voor ons mogelijk zo'n systeem aan te schaffen!

Afgelopen week is het allemaal aangelegd. Hier en daar nogal op zijn Afrikaans (geen zekeringen, alles aan elkaar geknoopt met touwtjes) maar het werkt gelukkig allemaal prima. Ik zal er de komende weken nog wel een paar zaterdagen aan werken om het allemaal volgens EU voorschriften te krijgen.

Dus, buiten liggen er 12 zonnepanelen van 100W elk op een soort carport waar we nu gelukkig de auto onder kunnen parkeren. De zon vernielt al het plastic aan een auto in een paar jaar tijd, en nu vangen we twee vliegen in een klap: zonnepanelen erboven op, de auto in de schaduw eronder. Binnen hebben we 10 accu's staan die overdag door de zonnepanelen worden opgeladen, en die dan 's nachts worden gebruikt om een stroom omvormer te voeden die er weer stroom voor het huis van maakt.

En daar zitten we dan, de hele buurt donker, overal ronken generatortjes, en wij zitten heerlijk met een koppie thee op de bank. Inge speelt piano, Tom speelt een computerspelletje, Lise, ach, die mag graag een beetje ronddansen op muziek. Al met al een hele zorg minder. En geloof me, we genieten ervan. De andere MAF-ers die naast ons wonen trouwens ook, omdat wij altijd stroom hebben en de internet apparatuur hier staat hebben deze mensen ook vrijwel altijd internet. Behalve natuurlijk als de provider in de stad zonder stroom komt te zitten.......

We zijn erg dankbaar voor alle mensen in Nederland die het mogelijk hebben gemaakt voor ons om dit systeem aan te schaffen.

Voor de techneuten: De panelen zijn 125 Watt, maar door de hoge temperaturen hier leveren ze ongeveer 100 Watt. De accu's zijn 200 Ampere-uur per stuk bij 12 Volt, maar het systeem is een 24 volt systeem, dus we hebben 1000 Ampere-uur beschikbaar bij 24 Volt. De omvormer is een 3kVA Outback inverter die de accu's laadt als er stroom is van het electriceitsbedrijf, wat nu vrijwel niet nodig is omdat de zonnepanelen er zijn. De solar controller is een MX-60 van Outback, die zonnepanelen tot 150V kan omvormen naar een hele reeks accu voltages. De foto toont dat er ongeveer 1 kW aan stroom werd opgewekt om 10 uur 's morgens, dat de panelen 61 Volt bij 17 Ampere leveren die wordt omgezet naar 26.6 Volt en 36 Ampere voor de accu's.

Het gemiddelde verbruik overdag is ongeveer 5 to 6 kWh, en de panelen leveren op een zonnige dag ongeveer 7 kWh.

Eindelijk dan foto's uit Kampala

2008-01-13T21:42:00.000+03:00

Het is eigenlijk niet te geloven, maar we hebben van de reizen per auto en vliegtuig naar Kampala, en van onze tijd hier, nog geen 1 foto gemaakt! Gelukkig hadden we deze week Pierre uit Dodoma op bezoek, die hier een week moest zijn vanwege allerlei immigratie problemen in Tanzania. Pierre heeft altijd een foto cameraatje bij zich, en dus hebben we nu eindelijk een serie foto's van hoe het er hier nu uitziet!

Het is hier allemaal heel erg anders dan wat we gewend zijn in Dodoma. Alles is veel verder weg, hoewel de meeste MAF-ers op dezelfde kant van een heuvel wonen, dichtbij het MAF kantoor. Hierdoor hebben we ook via een of andere link internet in huis, hoewel ik daar wel met gevaar voor eigen leven in een toren voor moest klimmen. Het verkeer is een avontuur, hoewel het op dit moment erg rustig is op de weg. Door de problemen in Kenya is er geen brandstof, dus dat maakt het voor ons erg makkelijk om onze weg te vinden.

De winkels zijn enorm, alles kun je kopen en tussendoor nog een lekker kopje koffie drinken. Een cultuurschok dus, maar als je richting de hangaar rijdt, in Kajjansi ten zuiden van Kampala, waan je je weer een beetje in "echt" Afrika.

De hangaar is ook van een andere orde van grootte vergeleken met Dodoma. Veel kleiner, en nogal provisorisch opgezet met containers die als kantoren dienen. Ook wel lekker knus, maar met een erg klein team van maar ongeveer 7 mensen.

Genoeg gepraat, kijk maar op deze foto's van Kampala.

Reis naar Uganda deel 2!

2008-01-12T20:44:00.000+03:00

De derde dag van onze reis naar Kampala reden we al vroeg weg uit de MAF compound in Nairobi. We reden naar de Rift Valley over de weg naar Naivasha, in de mist! Toen we bij de uitkijkpost kwamen die uitziet over de prachtige vallei waren er gelukkig geen wolken, maar op 2.5 kilometer hoog was het er erg koud! Ik zei tegen Tom dat ik er in 1990 ook al eens stond, maar ik had toen nooit kunnen denken dat ik er ooit nog eens zou staan met hem! We konden ook Kijabe goed zien, het dorpje waar Lise geboren is.
We reden vervolgens verder naar Naivasha, waar ik nog nooit geweest was, en daarna door naar Nakuru. Allemaal over goede wegen, dus we hadden goede hoop dat we al snel in Eldoret en daarna bij de grens zouden zijn. Helaas dus, de weg tussen Nakuru en Eldoret was vreselijk slecht, dus het duurde wel 2 uur voordat we die kleine afstand hadden afgelegd. Het landschap was wel erg mooi, maar daar hadden we al gauw geen plezier meer van door al het gehobbel. Gelukkig was de weg naar de grens met Uganda wel erg goed. We maakten nog even een stop om wat te eten en te drinken. Helaas deed ons kookstelletje het niet erg goed op die grote hoogte.
Al die tijd had ik me voorgenomen om er voor op te passen niet in een demostratie of zoiets terecht te komen. Helaas, 200 meter voor de grens raakten we plotsklaps verzeild in een groep mensen en auto's die blijkbaar erg blij ergens mee waren. Ik had hier echter helemaal geen zin in, dus baande me al toeterend een weg naar de grenspost. Daar aangekomen werd ik weer belaagd door de onvermijdelijke clearing agents, maar in dit geval liet ik me niet in de luren leggen. Ik liep rechtstreeks naar de douane toe, die me gewoon de onvermijdelijke stempels gaven, en ik kon zo doorrijden naar de Ugandese kant.
Daar zou het moeilijk worden wist ik al. Officieel moest de auto daar ingeklaard worden, nummerborden krijgen etc. Ik wilde echter meteen doorrijden naar Kampala omdat het al 3 uur 's middags was, op vrijdag! Ik had geen zin om tot maandag aan de grens te moeten zitten, en ik vroeg de ambtenaren daar dus of ze me niet door konden laten rijden naar Kampala waar ik dan wel contact op zou nemen met de douane. Helaas, dat kon niet, maar, ze zouden wel even kijken wat ze voor me konden doen. Tien minuten later kwamen ze weer terug, en vroegen of ik hun misschien ergens mee kon helpen. Omkopen dus, en daar had ik helemaal geen zin in. Ik deed of mijn neus bloedde, en speelde het spelletje nog een half uurtje mee. Even later kwamen ze met alle noodzakelijke papieren aan, maar toen begon het gedoe om een "bribe" pas echt goed. Ik maakte duidelijk dat ik de ambtenaren niet kon betalen. Algehele consternatie! Begreep ik dan niet dat ik dan maar beter een hotel op kon zoeken? Al gauw bleek dat ze helemaal niet blij meer met me waren, en ze liepen weg... Opeens besefte ik dat ik hun niet kon betalen, maar de clearing agent wel! Die man had zijn eigen bedrijf, en kon vragen voor zijn "hulp" wat hij maar wilde. Toen ik dat idee opperde klaarde de lucht geheel op. De stempels werden tevoorschijn gehaald, er werd flink mee gezwaaid en gehamerd, en 200 dollar lichter konden we onze reis vervolgen!
Het was nog maar 200 kilometer naar Kampala, dus ik dacht daar voor donker wel te kunnen zijn. Helaas, de weg was nog slechter dan in Kenya, en na 2 uur begon het donker te worden, en waren we nog maar in Jinja, de bron van de Nijl. Het was nog wel een dik 2 uur vandaar naar KAmpala, en ik vertelde Tom dat we echt in Jinja moesten gaan slapen. Dat zag ie niet meer zitten, grote tranen, en ik gaf maar toe en reed door.
Dat bleek niet zo slim te zijn. De weg van Jinja naar Kampala is zo'n beetje de meest gevaarlijke in het land, en in het donker is het helemaal een ramp. Ik besloot maar achter een grote truck te gaan rijden, niet al te hard, en wel prettig in het donker. Ondertussen vlogen aan alle kanten de auto's voorbij in het donker, met en zonder lampen. Het laatste stuk in Kampala was helemaal bar. Files overal, geen lampen, en bezeten bestuurders van auto's en bromfietsen. Gelukkig had ik de hele route vanuit Google Earth in mijn GPS gezet, en die stuurde me netjes op de meter nauwkeurig naar ons nieuwe huis! Een soort Tomtom zeg maar, met Tom er ook nog bij in de auto!
Drie dagen onderweg voor 1200 kilometer, 6 uur gespendeerd aan de grenzen, en een enorme scheur in de auto doordat we door een enorm gat in de weg denderden in Tanzania. Dat is gelukkig allemaal weer gelast... Maar bovenal, een veilige reis, net voor alle problemen in Kenya uit, zonder 1 lekke band of pech... We zijn dankbaar...

Reis naar Uganda!

2008-01-09T21:34:00.000+03:00

Nou, we zijn dus eindelijk in Uganda! Op 28 december kwamen we allemaal aan. Ilonka en de meiden met het vliegtuig, ongeveer 4 uur reizen. Tom en ik met de auto, en dat kostte wat meer moeite. We hadden de auto ingeladen op kerstdag, en achteraf gezien hebben we er misschien wat teveel in gedaan. Het hele "roofrack" lag vol met toolboxes en dozen, en dan nog de hele auto vol. Maar vroeg in de ochtend van de 26e reden we dan weg van de compound. Geen leuk moment, ook omdat ik al gauw doorhad dat de auto wel heel zwaar beladen was. Na 5 kilometer begon de dirtroad, en ik vroeg me al gauw af of het niet beter was om terug te gaan en wat lading uit te laden.
Maar we besloten toch door te rijden, en na een uurtje werd de weg beter. Na 5 uur waren we in Kondoa, na nog tweeuur in Babati, en toen was de weg erg goed naar Arusha. Het was nog even slikken toen we daar op Arusha Airport onze MAF 206 zagen staan, waar ik al die jaren aan gewerkt heb. In Arusha hebben we de nacht doorgebracht bij Eivind, de MAf piloot die daar werkt.
De volgende ochtend alweer vroeg op weg. De bedoeling was om aan het einde van de dag in Naivasha aan te komen, 2 uur voorbij Nairobi waar die dag de verkiezingen werden gehouden. Het leek me beter om de nacht niet in Nairobi door te brengen. Veel zou afhangen van hoe lang het zou duren om de grens met Kenya over te komen. Net voor de grens, op een prachtige asfalt weg, reden we opeens door een enorm gat in de weg. Ik was er zekere van dat het wiel er helemaal was afgeslagen, maar kon gelukkig niks zien wat krom of kapot was. Wat ik niet wist was dat er een enorme scheur in het onderstel was geslagen, maar gelukkig kwam ik daar pas in Kampala achter.
Waar ik hoopte op een snelle oversteek naar Kenya bleek het uiteindelijk 4 uur te kosten om alle papieren in te vullen. Omdat ik onze auto exporteerde moest ik een "clearing agent" in de arm nemen, die stapels papieren in moest vullen, waar vervolgens ongeveer 50 stempels op werden geslagen. Tom wachtte geduldig, en na 2.5 uur mochten we dan eindelijk oversteken naar Kenya. Zonder nummerplaten, die moesten we achterlaten.
Omdat we alleen maar door Kenya zouden rijden verwachtte ik dat de Kenyaanse kant niet zo lang zou duren. Helaas, de clearing agent die me al gauw in de gaten kreeg vertelde me dat ik wel 375 dollar moest betalen voor "bond". Ik weet nog steeds niet wat dat is, maar ik vond al gauw een agent die wel een oplossing had. Dus opnieuw meegelopen naar een stoffig kantoortje, waar hij al gauw allemaal papieren in begon te vullen. Al gauw bleek dat de oplossing was dat er iemand van zijn kantoor mee moest reizen naar de andere kant van Kenya, zodat hij daar alle papieren kon laten stempelen, en dan kon ie weer terug reizen naar de grens met Tanzania. Ik informeerde hem droogjes dat er niet zoveel plek meer was in de auto. Dat snapte ie niet helemaal, dus uiteindelijk heb ik hem hartelijk bedankt en ben maar weer weggelopen.
Na een uur wist ik niet meer wat ik moest doen, dus ik heb maar gebeld met Bernard Terlouw van MAF Kenya. Die had ook nog nooit gehoord van "bond", maar hij zou rondvragen in Nairobi.
Het duurde nog even toen ik het slimme idee had om maar eens met de douane zelf te gaan praten. Al gauw zat ik in het kantoor van de baas daar, die me vertelde dat ik gewoon de nummerplaten terug moest gaan halen bij de douane aan de Tanzaniaanse kant. Dan mocht ik gewoon door het land rijden naar de andere kant. Dus, teruggelopen naar de Tanzaniaanse kant, en erg vriendelijk gevraagd naar de platen. Oh ja, die mocht ik wel meenemen, als ik ze maar terugstuurde! En zo reed ik na 5 minuten weg Kenya in, met nummerplaten en de agents beteuterd kijkend achterlatend!
Helaas konden we het nu niet meer halen naar Naivasha, maar we hebben de nacht lekker doorgebracht in de MAF guesthouse in Nairobi. We hebben heerlijk gegeten bij de "Java House", een begrip in Nairobi. We zaten naast een paar oude Kenyanen, en tussen neus en lippen door vroeg ik of ze zich zorgen maakten over de uitkomst van de verkiezingen. Nee hoor, dat ging allemaal wel goed, Kenya was tenslotte een ontwikkeld land! Helaas kregen deze oude mensen niet gelijk.

Later deel 2 van dit reisverslag.

Het is bijna tijd om te gaan!

2007-12-08T20:42:00.001+03:00

De tijd dringt! Het is bijna tijd om hier uit Dodoma te vertrekken en naar Uganda te verhuizen. Nu dat we nog een beetje tijd in de avonden hebben lijkt het ons goed om de collega's waar Kees mee samengewerkt heeft eens voor te stellen. Op die manier kunnen we ook alvast een beetje een herinnering creeren van al deze mensen. Er missen een paar foto's, maar die zetten we er later nog wel bij.

Heri, de nieuwe chief engineer, pratend met Martin Ekholm, onze nieuwe avionics engineer.

Ben Kulwa, een van onze monteurs

Erardy Tarimo, een van onze Tanzaniaanse monteurs.

Gladys Katuku, een leerling monteur uit Kenya.

Honoratha Steven die in ons kantoor werkt aan al het papierwerk.

Lilian Diaz, die werkt in ons onderdelen magazijn.

Thompson Mwankenja, die daar ook werkt.

Martijn Verboom, uit Nederland!

Owen Njoroge, uit Kenya

Steven Kolima, die onze brandstof voorraad beheert.

Tim Derbyshire, kwaliteits manager en verantwoordelijk voor al het papierwerk.

Tartisio Valentino, uit Soedan en hij werkt al sinds 1985 voor MAF!.

Joseph Njavike, avionics monteur.

Thomas McKelvey, pratend met Owen.

Steven Mdetele, manager van het onderdelen magazijn.

En Pierre, uit Frankrijk

Laatste vakantie in Tanzania!

2007-10-29T19:54:00.000+03:00

Zo langzamerhand komen we in de "laatste keer" fase van onze tijd in Tanzania. De laatste keer op visite bij familie 'x', de laatste keer naar Dar es Salaam, de laatste keer....

En nu was het dus tijd voor de laatste keer op vakantie in Tanzania.

We hadden natuurlijk een helemaal nieuwe bestemming kunnen kiezen, want er zijn nog genoeg plekken in Tanzania waar we niet geweest zijn. De Usambara Mountains bijvoorbeeld, of het zuiden van Tanzania, of richting het westen. Maar helaas, we besloten toch maar weer een oud vertrouwd plekje op te zoeken, aan de Little Ruaha River in Iringa, en voor twee dagen naar het Ruaha National Park.

De reis erheen ging prima, de weg was goed, maar het was allemaal wel erg droog en stoffig! We hebben nog eens goed gekeken hoe de mensen in die verafgelegen dorpen leven, en het leek er toch wel op dat de mensen de meeste tijd besteden aan het vinden van water.

Het was daarna toch wel speciaal om in Iringa aan de rivier aan te komen. Niet veel water meer in de rivier, maar nog genoeg om er lekker in te drijven met een binnenband! Helaas kwamen we na een paar honderd meter een erg gemene doornen boom tegen die in de rivier was gevallen, dus toen was het zaak gauw aan de kant te komen om lekke zinkende banden en een pijnlijke confrontatie met grote dorens te voorkomen.

De twee dagen in Ruaha waren ook erg mooi. We hebben veel dieren gezien, en verder lekker op de veranda van het huisje gezeten. Helaas niet zo goed geslapen, de leeuwen maakten vreselijk veel lawaai die nachten! De reis terug was wat minder, Kees had nogal last van zijn darmen, en het was een hele rit terug naar Iringa.

In Iringa nog wat rondgedreven op de rivier, en met David Moyer, onze gastheer en zijn gezin naar de bergen ten Oosten van Iringa gereden. Meer dan 2 km boven zeenivo, dus koud! En met veel leuke vogels natuurlijk. Green Moustached Tinkerbirds, en Balck Lored Cisticolas. De week in Iringa met David wel 10 nieuwe soorten gezien!

De reis terug naar Dodoma was ook erg, wel, interessant.... Kees was hondsberoerd van een maagparasiet, Guardia. Eigenlijk wilde hij nog een nacht langer blijven, maar Ilonka was het zat. Dus ze laadde de hele auto in, sleepte Kees naar de achterbank, en scheurde in record tijd van Iringa naar Dodoma, over de dirtroad! Een hele prestatie, erg indrukwekkend.

Nu werken we toe naar ons vertrek naar Uganda eind december. Langzamerhand inpakken, werk overdragen, en alvast was afscheid nemen. Een lastig, en vermoeiend proces, waar we later nog wel eens over schrijven.

En voor foto's kun je klikken op VAKANTIE

Vernieuwde MAF NL website!

2007-10-02T13:38:00.000+03:00

MAF Nederland heeft hun website geheel vernieuwd. Wij hebben daar ook een "plekje" gekregen, en en om daar te komen hoef je alleen maar hier te klikken!

2007-09-29T19:55:00.000+03:00

KLIK OP HET PLAATJE VOOR EEN GROTERE VERSIE!

Wat een actie!

2007-09-17T17:26:00.001+03:00

Niet te geloven! Ver boven verwachting! Daar zijn geen woorden voor!

Zo maar een paar reacties die we hier hadden op de enorm succesvolle actie die afgelopen zaterdag gehouden werd in Elburg. Dertig mensen die het ijselmeer rondfietsten, allerlei andere acties, en een enorm gezellige bijeenkomst op de Vismarkt. Toen Ilonka via de telefoon het bedrag hoorde opnoemen wat Pa Barendse opschreef viel ze even stil.... Geen wonder.

We zijn natuurlijk ontzettend blij met de opbrengst van de actie. We kunnen hiermee de verhuizing betalen, ons nieuwe huis inrichten, een gedeelte doneren aan de school hier in Dodoma, en een elektrisch backup systeem met zonnepanelen kopen die ons enorm veel geld gaat schelen in elektriciteits rekeningen.

Maar bovenal zijn we blij met alle mensen die zich hebben ingezet voor ons, en die op deze manier met ons meeleven.

Namens ons: bedankt!

Kees en familie

Grote fietsactie!

2007-09-06T15:21:00.000+03:00

Misschien kunnen jullie het je nog wel herinneren, de grote sponsoractie die een aantal jaren geleden voor ons gehouden werd. Die actie was een groot success!
Ons thuisfront committee organiseert dit jaar opnieuw zo'n actie ! De actie wordt gehouden op zaterdag 15 september. Deze dag zal een gesponsorde fietsgroep een rondje om het IJsselmeer fietsen. Ondertussen is er vanaf 14.00 uur van alles te doen op 'De Knip' in het hart van Elburg.
Zo zijn er van 14.30 tot 15.30 uur demonstraties door Sportinstituut Meijboom uit Elburg.
Aansluitend verzorgt Danscentrum Fons van Loon een workshop jumpen en een jump-demonstratie en om 17.30 uur is er een optreden van de Meule Zangers.
Daarnaast kunnen kinderen de hele middag deelnemen aan allerlei spellen. Verder zijn uit een grote grabbelton kaarten te halen voor Walibi, Avonturenpark Hellendoorn, Forellenkwekerij en Kaarsenmakerij ’t Smallert, Nederlands Openlucht Museum,
Dierenpark Amersfoort, Speelstad Oranje, Dierenpark Wissel, Ecodrome, Julianatoren, Apenheul en voor World of Joy op zaterdag 22 september bij Walibi World met optredens van allerlei artiesten zoals Sharon Kips een Brian Littrell van The Backstreet Boys en natuurlijk toegang tot alle attracties.

Om ongeveer 19.00 uur worden de fietsers verwacht op ‘De Knip’ en dan wordt direct het totaalbedrag bekend gemaakt.

Nog een leuke link voor een verkoop op marktplaats! Beschikbaar gesteld door
http://home.hetnet.nl/~everardus.smit/

En voor foto's van de vorige fietsactie KLIK HIER

Feestje bij de buren

2007-07-04T21:35:00.000+03:00

De buren hadden een feestje vanavond! Het bleek dat de 4 jaar oude zoon besneden was... Blijkbaar reden voor een feestje. We denken niet dat het ventje het erg leuk vond.

De lokale stam hier gebruikt maar 4 noten in hun muziek, waardoor het erg apart klinkt. Klik maar op Feest om eens te luisteren.

Dus wat hebben wij nu de afgelopen tijd gedaan?

2007-06-18T20:39:00.000+03:00

Het is alweer een tijdje geleden dat we hier wat geschreven hebben. Dit komt vooral doordat we nogal erg druk zijn geweest de laatste tijd. Ilonka met les geven, en ik in de hangaar waar er veel te doen was met een aantal mensen die er niet waren.

Maar gelukkig was er ook tijd voor leuke dingen. We hebben lekker een weekend aan zee doorgebracht, heerlijk wolken en regen. Tsja, helaas, voor ons uit Dodoma zijn wolken en regen juist erg fijn! Je verbrandt ook niet in 2 minuten dan... Kijjk maar op Bagamoyo voor wat meer plaatjes!

En verder doen we spelletjes, en maken we puzzels!

2007-04-10T20:56:00.000+03:00

Dit paasweekeinde ben ik met Tom Nyqvist, Tom en Lise een paar dagen wezen kamperen in de bush 120 kilometer ten Noordoosten van Dodoma. Het was midden in de Masaai steppe, en het was er prachtig! 's Avonds konden we genieten van de prachtige sterren, en wat later kwam de maan op. Overdag was het heet, 's morgens koud en nat en mistig. We hebben ook nog wel wat dieren gezien, en 's nachts hoorden we leeuwen. We vonden ook nog een dode giraf vlakbij het kamp die waarschijnlijk door leeuwen was opgepeuzeld.

Het enige was fout ging was dat Kees er in slaagde om een Nairobi Fly in de binnenkant van zijn arm te pletten. Het beestje is minder dan 1 cm lang, en heeft maar iets van 1mg gif in zijn lichaam zitten. Maar de dag na thuiskomst zag het er zo uit:

De volgende dag was het blaren, pus, en veel pijn! Dit soort wonden onsteken vrijwel altijd, en het kan wel 3 weken duren voor het weer goed is. Ongelooflijk hoe zo'n klein beestje zoveel ellende kan veroorzaken!

Voor meer plaatjes van de trip kijk op Camping trip

Sport dag!

2007-04-10T19:31:00.000+03:00

Vorige week was het sport dag op school. Stel je voor, het was wel 35 graden, maar ze renden en sprongen als gazelles over het veld! Hoogspringen, frisbee gooien, balgooien, hardlopen en verschillende versies daarvan. Uiteindelijk won het gele team van Tom, Inge en Lise! Voor wat plaatjes kun je kijken op Sportdag

Ilonka geeft gezondheidslessen

2007-03-27T20:52:00.000+03:00

Vandaag was de eerste van een serie gezondheidslessen die ik ga geven aan ouders en verzorgers van Compassion kinderen. Het vindt plaats in een kerk in Msalato, ten Noorden van Dodoma.
Ik denk dat ik ongeveer 60 mensen verwachtte, maar uiteindelijk kwamen er wel 250 mensen opdagen! We begonnen met thee en "mandazi", en we spraken over zaken als malaria, voedsel, hygiene en maag/darm problemen.
Volgende week gaan we verder, dan met zaken als HIV and familie planning!. Voor wat foto's kun je kijken op health training pictures

De eerste oogst!

2007-03-04T19:50:00.000+03:00

Eindelijk is het dan zo ver! De eerste oogst is er! Na jaren van mislukte oogsten door te weinig regen is het dit jaar dan eindelijk beter. En het ziet er naar uit dat de oogst dit jaar overvloedig zal zijn. Lise besloot de eerste mais samen met de bewaker op een vuurtje te roosteren. Terwijl Inge met een bezem achter Tom op de fiets aanzat..

Lise's verjaardag

2007-02-24T20:54:00.000+03:00

Lise vierde deze maand alweer haar 7e verjaardag. En al die verjaardagen werden hier in Tanzania gevierd. Kijk maar op Lise's verjaardagsfoto's voor wat plaatjes.

Kids and BUGS!

2007-02-17T15:56:00.000+03:00

Inge speelt graag met beesten, en ook enge beesten, zoals deze duizendpoot....

ZBZ is uit Haydom gehaald

2007-02-16T18:06:00.000+03:00

Na bijna 10 maanden is de Cessna Caravan die afgelopen April zwaar beschadigd raakte in Haydom onderweg naar Amerika. Martijn, Heri, Bat Enkh en Glen Cousley hebben deze week in regen en modder alles in twee containers gestopt die nu onderweg zijn naar Dar es Salaam. Daarna gaan ze naar Amerika voor de reparatie.
Kijk maar op ZBZ uit Haydom voor wat plaatjes.

Kinderen op zaterdag

2007-01-28T14:01:00.000+03:00

Dus, wat doen de kinderen zo al op zaterdag?

Tom gaat naar karate les in de hangaar.
Inge en Lise spelen dan met de nieuwe puppy
En dan zoeken ze zoveel mogelijk ongedierte op, "bugs" en soms een kameleon

Commentaar leveren

2007-01-18T19:20:00.000+03:00

Hallo maar weer,

Het bleek dat jullie geen commentaar konden leveren op deze weblog, omdat ik weer eens iets verkeerd had ingesteld. Maar dat moet nu allemaal werken. Probeer het maar.

We krijgen de smaak te pakken!

2007-01-17T20:32:00.000+03:00

Het is toch wel makkelijk zo'n weblog. Nu kunnen we iedereen laten weten wat ons laatste nieuws is, en kunnen we jullie makkelijk naar onze laatste foto's laten kijken.

Dus, de foto's van de "Christmas production" die de kinderen pas gedaan hebben op school staan op Kerstproductie .

De foto's van onze vakantie op Vakantie

En gewoon foto's van gewone dingen staan op Van alles wat

Eerste weblog!

2007-01-16T20:27:00.000+03:00

Hier is dan onze eerste weblog. Het lijkt me allemaal een stuk makkelijker dan zelf een website te maken, en als we eigenlijk alleen maar mensen wat fotootjes van ons willen laten zien dan hoeft het allemaal niet zo ingewikkeld te zijn.

Eerst dus maar een keer proberen of het werkt.

De foto's van onze vakantie staan op vakantiefoto's